مستندی درباره گروه موسیقی «د هو» که شامل مصاحبه‌هایی با دو عضو بازمانده این گروه، یعنی پیت تاونزند و راجر دالتری است.

زندگی و حرفه نماد راک اند رول، جوان جت، از سال‌های اولیه درخشش روی صحنه به عنوان بنیان‌گذار و ستون اصلی گروه افسانه‌ای هارد راک «د رانویز»، تا همکاری طولانی‌مدت او با کنی لاگونا در گروه «جوان جت و بلک‌هارتس» و حضور ماندگارش در فرهنگ عامه به عنوان پیشگام و مربی موسیقی راک. جوان جت با تک‌آهنگ‌های بی‌نظیر خود مانند «من عاشق راک اند رولم» و «بدنام»، نسلی از زنان جوان را به سمت موسیقی راک سوق داد.

پیت تاونزند در استودیوی خانگی خود و با تجدید دیدار از پاتوق‌های قدیمی‌اش در شپردز بوش و باترسی، سفره دلش و آرشیو شخصی‌اش را می‌گشاید تا به بازخوانی «آخرین آلبوم بزرگی که گروه د هو تا به حال ساخته» بپردازد؛ آلبومی که گروه «د هو» را از طریق ماجراهای یک جوان مادیست قرص‌خور در یک سفر حماسی خودشناسی، به نخستین روزهای شکل‌گیری‌شان بازگرداند. اما در سال ۱۹۷۳، کوادرونیا آلبومی بود که تقریباً هرگز ساخته نشد. تاونزند در میان مشکلات مالی، استودیوی در حال ساخت، مدیران هروئینی، یک درامر دیوانه و فرهنگ مصرف شدید الکل، ساخت آلبومی را آغاز کرد که نزدیک بود او را نابود کند و گروه در عرض یک سال به آن پشت کردند و برای نزدیک به سه دهه نادیده‌اش گرفتند. چهره‌های حاضر در این مستند عبارتند از: پیت تاونزند، راجر دالتری، اتان راسل، ران نویسون، ریچارد بارنز، آیریش جک لیونز، بیل کربیشلی، جان وولف، هاوی ادلسون، مارک کرموند و جورجیانا استیل والر.

اولین اجرای جیمی هندریکس در آمریکا در جشنواره پاپ مونتری در سال ۱۹۶۷ به طور کلی یکی از رادیکال‌ترین و افسانه‌ای‌ترین اجراهای زنده تاریخ به شمار می‌رود. هندریکس و گروه دو نفره‌اش «اکسپیرینس» که در آن زمان برای مخاطبان آمریکایی تقریباً ناشناخته بودند (هرچند در بریتانیا به شهرت رسیده بودند)، روی صحنه غوغا به پا می‌کنند. آن‌ها آهنگ‌های کلاسیک بلوز مانند «راکم کن عزیزم» و «کشتارگاه» اثر هاولین ولف را می‌نوازند، ترانه «مثل یک سنگ غلتان» باب دیلن را بازخوانی و الکتریکی می‌کنند، آهنگ‌هایی از اولین آلبوم منتشرنشده‌اش را اجرا می‌کنند و در نهایت با قربانی کردن و سوزاندن تاریخی گیتارش در جریان اجرای دیوانه‌وار آهنگ «چیز وحشی» که حتی نویسنده‌اش چیپ تیلور هم تصورش را نمی‌کرد، به کار خود پایان می‌دهند. هندریکس از بازخورد صدا و اعوجاج برای ارتقای آهنگ‌ها با شدتی از نجوا تا فریاد استفاده می‌کند و قلمرویی را می‌گشاید که پیش از این هرگز با چنین قدرت و روح سرکشی کشف نشده بود.